Met volle kracht vooruit

Dat slaat niet op het Hollandse zeilmeisje Laura, maar op onze energieke vriend Rafael Correa.
Op 10 augustus verliep het eerste jaar van zijn 2e regeerperiode als president van Ecuador.



Hij heeft, zoals jaarlijks gebruikelijk is geworden, weer rekenschap en verantwoording afgelegd aan het Parlement.
Dit keer was hij vier en een half uur aan het woord en gaf een uiteenzetting aan de hand van 188 powerpoint-sheets (zie: Presidencia de la República del Ecuador :: Home :: Presidencia).



De dagen daarvoor was hij in Bogota bij de installatie van Santos als de nieuwe president van Colombia. Dat is geen lieverdje (was minister van defensie onder Uribe en is lid van een machtige familieclan, die zo'n beetje de hele pers in dat land monopoliseert), maar toch hebben Correa en Chavez besloten om de verbroken relatie met Colombia weer te herstellen, in hun eigen belang, omdat de economie erg onderling afhankelijk is.



In Quito nam Rafael nog deel aan een Bolivariaanse Jamboree, waar scoutinggroepen uit meerdere Zuid Amerikaanse landen aan deel nemen.
Hopman Joris werd gemist.

Zelfs volgens de rechtse pers in Ecuador kan Correa nog rekenen op steun van 55 - 65 % van de bevolking.
Als je zijn speech volgt, is het ook best indrukwekkend wat er tot stand wordt gebracht. Het land genereert meer inkomsten dan vroeger. Door een helder en streng belastingregime. Door de winsten van buitenlandse oliemaatschappijen (die in de jungle boren) af te romen. Door concessies aan mijnbouw-bedrijven te geven onder scherpe voor de staat voordelige condities. Al deze inkomsten worden benut om fors te investeren in infrastructuur, waterkrachtcentrales, een eigen olieraffinaderij. Maar ook de sociale uitgaven stijgen: verbetering van onderwijs en zorg, bestrijding van de armoede met name onder de indianen.

Familievakantie bij Joris

Joris kon eindelijk zijn nieuwe liefde voorstellen aan de hele familie.
Deze nieuwe liefde is puur privé: alleen maar naar kijken, maar aankomen niet.
Zij heet: Mercedes.

Bram wilde zich daarom ook van zijn beste kant laten zien en huurde een camper voor de rondreis met de familie uit Ecuador.
Zij konden er wel twee keer in!
Bram pompt nog even de bandjes op.









Ik was natuurlijk het meest gelukkig met mijn grote liefde: Paula.
Zij klom (alleen - solita) op een hoge rots.
Bij Lake Tahoe.










Aan dat zelfde meer: hier Paula in een jurk, die ik in NL voor haar had gekocht.
Oma Georgina zit met Thijmen, die met steentjes speelt.
Het water komt zo van de gletsjer, maar je kon er toch in zwemmen!

Aquarium Monterey

We waren in juli dus op vakantie in Californië.

Tussen de voetbalwedstrijden door kwamen we terecht in het Aquarium van Monterrey.
Vooral de diepzee-afdeling was heel interessant, met beesten, waar je het bestaan niet van vermoedt. Soms lijken het takken of bladeren, maar nee hoor. Gewoon beestjes tussen de kwallen en zeepaardjes in.
Monterrey is ook verder interessant als oude Cannery plaats: uit zee opgehaalde sardientjes werden hier ingeblikt. Lees Cannery Row van Steinbeck, wiens overige boeken zich ook in deze buurt afspelen. Aan hem is een museum gewijd in het nabijgelegen Salinas.

Californie

Ja hoor, dit jaar waren we met de hele familie in Californie, bij Joris, die daar wel tegen op zag, maar zich manhaftig door de drukte weet heen te slaan en het is nu nog maar een paar dagen, waarvan we het grootste deel, te weten het weekend, gaan doorbrengen in een huisje aan de Russian River, een streek iets boven San Fransisco, waarna we dus op maandag allemaal weer huiswaarts keren, Bram met zijn club naar Quito en wij naar Haarlem, waar het, ondanks de aankomst van Pluis, niet helemaal pluis is, omdat beide oma's te bed liggen, oma Poeli met gebroken pols, na een val van de trap, de pols volledig in het gips in het huiselijke bed, en oma Rietepiet na een maagbloeding als gevolg van door de heer van Burink voorgeschreven medicijnen, die niet zo prettig waren, in het Spaarne ziekenhuis, welke oma's en mantelzorgers verlangend naar onze thuiskomst uitzien, geheel in tegenstelling tot de auteur van deze Blog, die eerst wat tegen de reis naar Californie opzag, maar daar nu, met name van zijn kleindochter Paula, zeer van geniet, in een prettig klimaat, zonder die idiote tegenstellingen die je nu in Holland schijnt te hebben, dus hier met 25 graden overdag en niet 's nachts, wanneer het hier heerlijk slaperig koel is, en onder het genot van een lekkere Samuel Adams of Sierra Nevada, waardoor het leven nog beter lijkt dan het is, dus neem het maar aan: ons gaat het goed en wij wensen iedereen hetzelfde toe.

Rafael en Hillary

Dit gaat dus duidelijk niet over de Grote Vier van het voetbal en de voetbalvrouwen. Maar over Rafael Correa die vandaag Hillary Clinton ontving in Quito.
Zij spraken over de oplossingen voor de financiële crisis (ik hoop dat Hillary het boek van Rafael over de economie heeft ontvangen). Maar ook over de Unasur (de verenigde staten van Zuid Amerika i.o.), waar Correa dit jaar voorzitter van is. Met name is daarbij aan de orde het ongenoegen van veel landen over het gebruik van 7 militaire bases in Colombia door de Amerikaanse luchtmacht.
Tenslotte is de grote zorg uitgesproken over de wet van de staat Arizona over de criminalisering van de immigratie, waar veel mensen uit Latijns Amerika slachtoffer van zijn.